📱✨ Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 2 w Redzie rozmawiali o cyfrowym wizerunku,

📱✨ Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 2 w Redzie rozmawiali o cyfrowym wizerunku, lajkach, presji perfekcyjności i odpowiedzialności online

W dniach 2, 3, 8 i 9 czerwca 2026 roku młodzież ze Szkoły Podstawowej nr 2 im. Małego Trójmiasta Kaszubskiego w Redzie wzięła udział w warsztatach profilaktycznych realizowanych w ramach projektu „Echo relacji. Profilaktyka cyfrowych uzależnień w dobie sztucznej empatii”.

Zajęcia odbywały się w godzinach 08:45–14:30. Każdego dnia uczestniczyły w nich trzy oddziały, a każdy oddział brał udział w dwugodzinnym spotkaniu warsztatowym. Łącznie zrealizowano 12 dwugodzinnych warsztatów, czyli 24 godziny zajęć profilaktycznych poświęconych jednemu z najważniejszych wyzwań współczesnej młodzieży – świadomemu funkcjonowaniu w świecie mediów społecznościowych i odpowiedzialnemu budowaniu własnego wizerunku online.

Tematem spotkań był warsztat:

„Mój cyfrowy cień – jak technologia przejmuje kontrolę nad moim wizerunkiem”

Były to zajęcia dotyczące tego, jak internet, media społecznościowe, algorytmy, zdjęcia, komentarze, reakcje i lajki wpływają na sposób, w jaki młodzi ludzie myślą o sobie, pokazują siebie innym i oceniają własną wartość. Warsztat nie był rozmową o zakazach ani krytyką technologii. Był przestrzenią do refleksji nad tym, jak korzystać z internetu świadomie, bezpiecznie i w taki sposób, aby technologia nie przejmowała kontroli nad emocjami, samooceną i relacjami.

Podczas zajęć uczniowie analizowali pojęcie „cyfrowego cienia”, czyli śladu, który każdy z nas zostawia po sobie w sieci. Rozmawialiśmy o tym, że ten ślad tworzą nie tylko zdjęcia i filmy, ale także komentarze, polubienia, udostępnienia, obserwowane profile, wiadomości, reakcje, relacje i codzienne aktywności online. Młodzież zastanawiała się, jaki obraz człowieka może powstać na podstawie jego działań w internecie oraz jak łatwo czasem zapomnieć, że to, co publikujemy dzisiaj, może zostać z nami na dłużej.

Ważnym elementem warsztatów było tworzenie mapy własnego cyfrowego śladu. Uczniowie przyglądali się temu, jakie informacje o sobie zostawiają w sieci, które z nich są neutralne, które mogą być prywatne, a które mogą stać się ryzykowne. To ćwiczenie pomagało spojrzeć na własną aktywność online z większą świadomością i odpowiedzialnością. Młodzież mogła zobaczyć, że wizerunek w internecie nie tworzy się przypadkiem – powstaje z wielu drobnych decyzji podejmowanych każdego dnia.

Podczas spotkań dużo miejsca poświęcono mediom społecznościowym i ich wpływowi na potrzebę akceptacji. Uczniowie analizowali, dlaczego lajki, komentarze, reakcje i wyświetlenia potrafią tak silnie wpływać na nastrój. Rozmawialiśmy o tym, że cyfrowe „nagrody” mogą dawać chwilową przyjemność, ale jednocześnie mogą prowadzić do ciągłego sprawdzania telefonu, porównywania się z innymi i uzależniania własnego samopoczucia od tego, czy ktoś zareagował na nasz post, zdjęcie lub wiadomość.

Młodzież zastanawiała się również nad presją perfekcyjności. W mediach społecznościowych bardzo często oglądamy wybrane, poprawione i starannie zaprezentowane fragmenty życia innych osób. Uczniowie rozmawiali o tym, że porównywanie swojej codzienności z wyidealizowanymi obrazami z internetu może prowadzić do stresu, frustracji, poczucia bycia gorszym i przekonania, że „wszyscy mają ciekawsze życie”. Wspólnie podkreślaliśmy, że internet bardzo często pokazuje efekt końcowy, ale nie pokazuje zmęczenia, niepewności, trudności, zwykłych dni i emocji, które stoją za publikowanymi treściami.

Celem profilaktycznym warsztatów było kształtowanie odpowiedzialności za własne zachowania w sieci oraz przeciwdziałanie uzależnieniu od autoprezentacji, lajków i porównań społecznych. Uczniowie uczyli się rozpoznawać sytuacje, w których chęć pokazania się w internecie przestaje być swobodnym wyborem, a zaczyna być presją. Rozmawialiśmy o tym, czym różni się zdrowe dzielenie się sobą od potrzeby ciągłego potwierdzania swojej wartości przez reakcje innych osób.

W trakcie zajęć pojawiły się ważne pytania:

🔹 Czy mój profil w sieci naprawdę mnie pokazuje, czy tylko tworzy wybraną wersję mnie? 🔹 Czy publikuję coś dlatego, że chcę, czy dlatego, że czekam na reakcję innych? 🔹 Jak się czuję, kiedy moje zdjęcie lub post nie dostaje tylu polubień, ile oczekiwałem? 🔹 Czy potrafię odłożyć telefon bez poczucia niepokoju, że coś mnie ominie? 🔹 Czy porównuję swoje życie z tym, co widzę u innych online? 🔹 Czy liczba lajków powinna decydować o tym, czy czuję się wartościowy lub wartościowa? 🔹 Jak mogę zadbać o swój wizerunek online, nie tracąc autentyczności?

Warsztaty miały charakter aktywny i refleksyjny. Uczniowie pracowali na przykładach bliskich ich codzienności, rozmawiali o własnych doświadczeniach, analizowali mechanizmy działania mediów społecznościowych i szukali sposobów na zdrowsze korzystanie z technologii. Ważne było to, aby młodzież nie tylko zdobyła wiedzę, ale również mogła nazwać emocje, które często towarzyszą obecności online: napięcie, potrzebę akceptacji, niepewność, zazdrość, stres, lęk przed oceną, presję bycia dostępnym i obawę przed pominięciem.

Jednym z kluczowych wniosków była refleksja, że popularność online nie jest miarą wartości człowieka. Liczba reakcji pod zdjęciem, komentarzy pod filmem czy wyświetleń relacji nie powinna decydować o tym, czy ktoś czuje się ważny, lubiany, atrakcyjny, ciekawy albo wystarczający. Młodzież rozmawiała o tym, że zdrowe poczucie własnej wartości powinno opierać się na czymś głębszym niż cyfrowa ocena – na relacjach, talentach, zainteresowaniach, wartościach, wysiłku, charakterze i realnych doświadczeniach.

Efektem profilaktycznym zajęć było zmniejszanie podatności na uzależnienie od popularności online oraz wzmacnianie zdrowego poczucia własnej wartości. Uczniowie uczyli się, jak bardziej świadomie zarządzać swoim wizerunkiem, jak chronić prywatność, jak nie ulegać presji perfekcyjności i jak odzyskiwać kontrolę nad tym, co technologia próbuje przejąć: uwagą, czasem, emocjami i sposobem patrzenia na siebie.

Spotkania pokazały, że młodzi ludzie bardzo potrzebują rozmów o internecie, które nie są moralizowaniem, ale prawdziwym dialogiem. Uczniowie doskonale znają świat cyfrowy, ale często potrzebują przestrzeni, w której mogą spokojnie zastanowić się nad jego wpływem na emocje, relacje i samoocenę. Takie warsztaty pomagają im zobaczyć, że korzystanie z technologii może być świadome, bezpieczne i wspierające – pod warunkiem, że człowiek nie traci kontaktu z samym sobą.

Dziękujemy uczniom Szkoły Podstawowej nr 2 w Redzie za aktywny udział, otwartość i zaangażowanie. Dziękujemy również kadrze szkoły za współpracę i stworzenie przestrzeni do realizacji działań profilaktycznych odpowiadających na realne potrzeby współczesnej młodzieży.

Wierzymy, że rozmowy o cyfrowym wizerunku, emocjach, presji porównań i potrzebie akceptacji są dziś niezwykle ważne. Pomagają młodym ludziom budować zdrowszą relację z technologią i przypominają, że internet może być miejscem komunikacji, inspiracji i twórczości, ale nie powinien odbierać nam spokoju, autentyczności i poczucia własnej wartości.

Bo każdy z nas zostawia w sieci cyfrowy ślad. Ważne, aby był to ślad tworzony świadomie – z szacunkiem do siebie, innych i własnych granic.

Reda Jakub Pilarski - Zastępca Burmistrza Redy Działanie finansowane ze środków Gminy Miasta Redy w ramach otwartego konkursu ofert na wsparcie realizacji zadań publicznych Gminy Miasta Reda w 2026 roku w zakresie profilaktyki uzależnień. Wysokość dofinansowania: 79 800,00 zł